A las nubes (naar de wolken)

In Salta pikken we nog even wat cultuur mee (coloniale gebouwen en het MAAM-museum, met een mummie van heeeeeel lang geleden). Ook proberen we onze 100-pesos briefjes ´kapot´ te krijgen in kleinere coupures, omdat we hebben gehoord dat er in de Andesdorpjes maar heel weinig wisselgeld is. Het lijkt veel, maar het is eigenlijk maar iets van 50 euro wat hier ligt…

Dan fietsen we de Andes in. We doen dat via het treintraject van de ´Tren a las nubes´, een in het begin van de 20e eeuw aangelegde treinverbinding tussen Argentinië en Chili. De weg die er parallel aan loopt stijgt vanuit Salta rustig naar 4080 meter hoogte. De weg is grotendeels verhard en dat is best heel lekker stijgen . Ook de 25 km. die we eerst nog onverhard moeten is prima te fietsen. We fietsen via Campo Quijano (1500m.) en Santa Rosa de Tastil (3100m.) naar Las Cuevas (3300m.). Dat laatste dorpje ligt op slechts 14 km. van Santa Rosa. We fietsen het in één dag. Niet omdat het zo steil omhoog gaat of omdat het zo´n moeilijke weg is, maar omdat de wind ons iedere meter die we fietsen twee meter terugblaast. Bovendien moeten we een keer wat acclimatiseren en in Las Cuevas vinden we een kamertje bij de plaatselijke kruidenier. De hele dag komen er kinderen voorbij, sommige durven zelfs even bij ons binnen te komen voor een praatje.

Vanuit Las Cuevas fietsen we naar San Antonio de los Cobres. Na de pashoogte blijft de weg nog een tijdje verhard. We fietsen omlaag met zicht op hoge bergen (tot 6000m.), met een klein restje sneeuw. Daarna hobbelen we naar beneden, nog altijd het treinspoor volgend. Onderweg komen we twee Zwitsers in een truck tegen. We maken een praatje en krijgen warme chocomel, lekker!!! In San Antonio blijven we een paar dagen om verder te acclimatiseren (3775m.). We voelen ons wel een beetje alsof we lichtjes aangeschoten zijn en hebben een heel klein beetje hoofdpijn, dus de eerste rustdag doen we helemaal niets (net als de andere fietsers die we hier spreken ). Ook fietsen we naar het bekende hoogste punt van de Tren a las nubes, het Povrillo-viaduct. De trein rijdt er al een tijdje niet meer overheen, maar het is zeker een indrukwekkend bouwwerk, vooral ook omdat het op 4200m. ligt.

In San Antonio doen we ook ´grote inkopen´. Bij alle kleine winkeltjes in het dorp kopen we ene deel van de voorraad voor de komende dagen. De meeste verpakkingen zijn van parmesan-kaas en… Rocklets, onze favoriete ´snack´. Natuurlijk kopen we ook wat gezonds (zie bovenaan de foto).

Geplaatst door JW & Gu op 10/05/08 om 18:15