De afdaling van de Bonette is steil maar vooral erg mooi! Er zijn veel haarspeldbochten, een meertje en verder veel alpenweiden. Na een tijdje wordt de weg breder en de bochten iets minder scherp. Vanuit Jausiers begint vervolgens de klim naar de Col de Vars. De eerste kilometers gaan vals plat omhoog langs de rivier.
In La Condamine-Châtelard zien we de afslag naar de grotendeels onverharde Col de Parpaillon. Even 'twijfelen' we maar we besluiten 'm toch maar te laten liggen voor een volgende keer :-). Bij Saint Paul neemt de col pas wat serieuzere vormen aan en klimmen we naar een wat hoger gelegen dal.

Op een paar stukjes dichtbij de top na zijn de stijgingspercentages heel goed te doen.
Na iedere kilometer volgt een steen met informatie over het aantal kilometers tot de top, de actuele hoogte én een indicatie van het stijgingspercentage voor de komende kilometer. We klimmen lekker verder en komen zonder al te veel moeite aan de top op 2109m.

Het eerste deel van de afdaling gaat niet zo steil omlaag. Vanaf het meertje bij de Refuge Napoléon gaat het steiler en als even later het asfalt beter wordt en de weg wat minder bochtig, zoeven we naar beneden. Vanaf Vars is het uit met de pret en moeten we af en toe zelfs stukjes klimmen :-( Het laatste stuk tot Guillestre gaat echter weer goed omlaag. In het dorp ploffen we tussen de oudjes neer voor de lunch onder een grote, dikke boom.
Uiteindelijk wordt het een flinke middagpauze. Eerst willen we een camping opzoeken, maar aangezien we al om 11h00 beneden zijn besluiten we nog een eindje door te fietsen. We stappen dus weer op de trappers en rijden door de prachtige Combe du Queyras. Het is een prachtige gorge met diep beneden een snelstromende rivier, overhangende rotsen en bijna geen verkeer. We fietsen door een paar korte tunnels en opeens is de rivier op gelijke hoogte als wij.
Dan slaan we linksaf richting Arvieux, aan de voet van de Col d'Izoard. Het landschap wordt wat minder mooi en het dal wordt breder. Er zijn nu ook grasvelden aan weerskanten van de weg. De weg stijgt maar lichtjes, met heel af en toe een stukje steiler. Eenmaal in Arvieux komt JW met een gewaagd plan...

We fietsen nu nog lekker, het is nog niet al te laat en de volgende dag zal de Col d'Izoard een groot gedeelte van de dag afgesloten zijn in verband met een wielrenwedstrijd. We zouden dus door kunnen fietsen naar Briançon...Even is er twijfel: is het wel slim om na 3,5 dag fietsen twee flinke cols achter elkaar te fietsen? Dan besluiten we gewoon te gaan. Het gaat bij allebei nog erg lekker en dus fietsen we ook de Izoard nog op.
In Arvieux kopen we nog even wat energie voor onderweg en dan gaan we op pad. Het eerste deel van de klim is gevoelsmatig het zwaarste stuk van de dag; de weg is recht vooruit over honderden meters zichtbaar en het stijgingspercentage is niet mis. Als de bochten komen blijft het steil (9%) maar klimt het bij ons allebei beter dan het eerste stuk.

Het landschap om ons heen wordt steeds kaler. De bomen maken plaats voor grijze bergen vol gruis waar zon en wind vrij spel hebben. Na een korte afdaling begint het laatste gedeelte van de klim, met haarspelden de berg op. Het wielermuseum op de top laten we voor wat het is. We willen afdalen! Opnieuw moeten we tijdens de afdaling ook korte stukjes klimmen, vooral na het dorpje Saint Michel. Maar ook hier is het laatste gedeelte van de afdaling weer prima en zo zoeven we Briançon in.

Deel III Briançon - Val d'Isère