In Andenes zien we voor het eerst (en laatst) écht de middernachtzon. We zitten eindelijk niet achter een heuvel en kunnen dus mooi zien hoe de zon net niet onder de horizon verdwijnt. Het waait nog steeds hard en het wordt hoe later hoe kouder. Gudrun gaat rond 0:00 wat foto's maken op het strand en zo ongeveer alle kleren die er zijn trekt ze aan: fleece, regen/windjack met capuchon, beenwarmers, handschoenen... Maar, eerlijk is eerlijk, je krijgt er ook wat voor terug! Er hangt wel wat bewolking aan de horizon maar de zon weet daar nog net tussendoor te schijnen en dat levert schitterende plaatjes op! We zijn echt diep onder de indruk door het geweldige schouwspel!

Op de Vesterålen is de weg kilometers lang zo plat als een pannenkoek en kaarsrecht. En we hebben wind mee! Desalniettemin is het niet echt warm en dus zijn we blij dat we - tijdens de lunch na 40 kilometer fietsen - een soepje kunnen maken. Als we even later weer op de fiets stappen, doen we zelfs onze handschoenen aan. Bij Risøyhamn gaan we een brug over en Hinnoya, het eiland waar we op terecht komen is iets glooiender dan het eiland Andøya. Na Sortland volgen we op Langøya de E10. We hadden verwacht dat dit een drukke weg zou zijn wat verkeer betreft maar het valt hartstikke mee. We hebben wederom flinke wind mee en knallen dus verder over het laatste Vesterålen-eiland.

Bij Melbu nemen we de pont naar Fiskebøl. Daar aangekomen klimmen we een heuveltje over en komen in de afdaling in een baai terecht: schitterend! Heuveltjes, zee, bergen, we genieten volop. Als dan ook de wolken opeens verdwijnen en het grauwe, laaghangende wolkendek plaatsmaakt voor een strakblauwe hemel voelen we ons helemaal alsof we in een sprookjeswereld terecht zijn gekomen.

Na Svolvaer fietsen we een heel eind op een fietspad naast de E10. De weg heuvelt een klein beetje en na een kilometer of 8 krijgen we een tunnel. Als we de tunnel uitkomen begint het een beetje te spetteren. Even later zet de regen wat door maar omdat de temperatuur prima is, doen we in plaats van een regenbroek aan onze lange broek uit. Zo worden we minder plakkerig. Direct na de brug die ons naar het eiland Vestvågøy brengt kiezen we ervoor om linksaf te slaan, de 815 op. De weg wordt rustiger en vlakker. We komen nu ook best wat fietsers tegen. Even voor Leknes gaat de weg nog even omhoog en vervolgens met een heerlijke afdaling weer terug naar zeeniveau te gaan. Ondertussen begint het bij ons flink op te klaren en besluiten we vandaag nog lekker een eind door te fietsen.

Om van Leknes op het volgende Lofoten-eiland Flakstadøya te komen, moeten we een tunnel door. Stiekem hopen we dat het hier niet om een tunnel maar om een brug gaat maar helaas... De 1780 meter die de Nappstraumentunnel lang is valt nog wel mee en hij is erg goed verlicht maar dat'ie ook onder de zee door zou gaan hadden we dan weer niet echt verwacht. Maar ja, een ontwijkingsmogelijkheid is er niet* en dus doen we de lichten maar aan en gaan naar beneden. Al bij het afdalen merken we hoeveel uitlaatgassen er in deze tunnel hangen: afschuwelijk! Zeker als we dan de tunnel ook nog uit moeten klimmen. We hebben bijna geen adem meer en zijn allebei misselijk. Tot nog wel een uur na de tunnel hebben we last van onze longen, zo'n tunnel kan nooit goed voor je zijn... Gelukkig is het stuk dat na de tunnel komt weer verschrikkelijk mooi! Na een korte klim met op de top twee leuke uitzichten fietsen we eerst - maar niet voor de eerste keer - een fjord rond om vervolgens de bocht om te gaan en iets zien wat we niet verwacht hadden: een vlakte, kaal, een dorp, strand, golven. Heel absurd. De zon is inmiddels uitbundig gaan schijnen en dat levert schitterende zichten op.
* Later hebben we van andere fietsers gehoord dat je ook een bootje kunt reserveren. De overtocht duurt best even en is naar het schijnt niet echt goedkoop, verdere info ontbreekt helaas...

Met een brug bereiken we het laatste Lofoten-eiland. Eerst fietsen we in de schaduw langs een berg. Vlak voor Reine bereiken we dan het allerbekendste gedeelte van de Lofoten: het stuk met alle kleine eilandjes en de weg die er overheen kronkelt. Het is nog zoveel mooier dan we ons hadden voorgesteld, schilderachtige dorpjes, bergen, blauw water, ... De gehuchtjes Sørvågen en Å zijn echt verschrikkelijk mooi, even als de camping van Å. Helemaal aan het eind van de weg is de jeugdherberg van Å met daar achter, op een rots, een plateau voor tentjes. Dit is echt de gaafste camping die we ooit hebben gezien! Zo'n superuitzicht, zo'n locatie, echt geweldig! De volgende dag nemen we om 14:00 de boot naar Bodø (spreek uit [boedeu])waar we om 17:30 aankomen.