Als we om 8:50 van huis vertrekken moeten we nog flink haasten om op tijd op de veerboot naar Breskens te zijn... Gelukkig redden we het en eenmaal aan boord kan onze reis echt beginnen. Voor het eerst op fietsvakantie! Gudrun fietst op de fiets van haar moeder, alles wat we verder mee hebben past in in totaal vier achtertassen en een kleine rugzak. We zullen overnachten in hotels en 's avonds lekker uit eten gaan. Daardoor is er ruimte over in de tassen om een klein schaakspel mee te nemen.
Als we aan 'de overkant' van start gaan is het bewolkt maar nog droog maar later op de dag moeten toch de regenpakken nog een keer aan. Toch besluiten we door te fietsen naar Frankrijk, dat lijkt ons een mooi doel voor de eerste dag. Na ruim 100 kilometer zijn we 'en France' en gaan we op zoek naar een hotel. Onze fietsen mogen we gelukkig in een soort machinekamer zetten, dan staan ze in ieder geval veilig voor de nacht.

Helaas begint de tweede dag met regen. We laten ons er echter niet door uit het veld slaan en gaan in de stromende regen en met windje tegen op pad naar Lille. Daar pauzeren we met een kopje koffie. We drogen wat op en gaan vervolgens droog maar wel met veel wind verder.
Middenop het platteland fietst Willem die middag zijn trapper kapot. Hij kan er nog wel enigszins mee fietsen maar we besluiten toch in het volgende dorp op zoek te gaan naar een fietsenmaker. Gelukkig blijkt die er te zijn en nog meer geluk: hij is nog nét open. Hij stond eigenlijk juist op het punt zijn zaak voor het weekend te sluiten. Met een set nieuwe trappers kunnen we weer opweg.
De tocht naar Arras leidt vervolgens door veel open veld. We doen wat we geleerd hebben: licht verzet trappen, kop over kop fietsen en vooral: niet opgeven! Het weer wordt ondertussen steeds beter en als we bij Wimy een heuveltje op moeten gaan de jassen zelfs uit. Aan het eind van de middag bereiken we Arras waar we op een terrasje genieten van een frans biertje en 's avonds onze honger stillen bij een heerlijke pizzeria.

De volgende morgen hebben we wat moeite om Arras uit te komen in de richting van Waily. Steeds weer vragen we het de plaatselijke bevolking en steeds weer krijgen we te horen 'tout droit, toujours tout droit'. We fietsen deze dag veel over 'witte wegen' waardoor we door veel gehuchtjes fietsen. Ze lijken soms wel afgesloten van de buitenwereld. Iedereen zwaait naar ons en roept 'bonjour' of 'allez, allez!'.
Als we tussen de middag lunchen bij een monument voor de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog, schijnt de zon zowaar! Om dit te vieren kopen we een lekker gebakje en wat fruit. Als we verder gaan worden de heuvels steeds frequenter en houden we ons voor: what goes up, must come down. En dat blijkt ook steeds waarheid te zijn: na een klimmetje kunnen we weer naar beneden, soms op snelheid, soms moeten we door de tegenwind zelfs naar beneden nog meetrappen!
In de mooie stad Amiens kijken we onze ogen uit. Er zijn veel mooie gebouwen, een grote kathedraal en een rommelmarkt. Ook loopt er veel water door de stad. Als we langs de Somme fietsen, krijgt Gudrun een lekke band. Gelukkig hebben we reparatiemateriaal bij ons en is het lek snel gedicht. Even later fietsen we nog langs een parkje waar een bankje door het hoge water onder water is komen te staan.

Op dag vier hebben we eindelijk windje mee. En dat is toch ook wel lekker na drie dagen beuken tegen de wind in! We fietsen opnieuw door de heuvels en als we afdalen tot in een dalletje is de weg overstroomd en moeten we door het water waden...
De 21 kilometer die ons na de lunch nog rest tot Beauvais fietsen we in een uurtje. De weg loopt bijna constant naar beneden en waar we gisteren met moeite de 12 km/u haalden, fietsen we nu rustig 22 km/u!
In Beauvais nemen we voor het eerst een hotel in het centrum. Dat blijkt zo gemakkelijk nog niet. Het regent knetterhard en als twee verzopen katjes proberen we een kamer te krijgen. De eerste twee hotels willen ons ondanks (of: dankzij) onze druilerige verschijning niet aannemen (of zou het zijn vanwege onze fietsen???). Bij het derde hotel mogen we gelukkig direct binnenkomen. De fietsen kunnen op de bovenpatio staan en we krijgen een kamer aan de straatzijde, waardoor we vanuit het raam een leuk uitzicht hebben. Onder een spelletje schaak bereiden we ons voor op de dag van morgen: Parijs!

Op onze laatste fietsdag verwonderen we ons over de grote hoeveelheid bloemetjes die overal worden uitgedeeld: aan de kassa, op iedere straathoek, tot in het kleinste gehucht... Al snel ontdekken we dat dit alles gebeurt in verband met 1 mei: de Dag van de Arbeid. Arbeiden zullen we deze dag, dat wordt al snel duidelijk.
We verwachten vanaf Beauvais nog zo'n 75 kilometer te moeten fietsen naar Parijs maar al snel blijkt dat wat enthousiast gedacht. De weg heuvelt rustig verder en bij Viarmes zien we de eerste bordjes 'Paris'. Helaas staan er geen kilometers bij, maar we voelen dat de stad dichterbij komt.
We volgen de "Croix Verte" en moeten een langere heuvel op, het ruikt heerlijk naar barbeque en bijna stappen we af. Als we dan toch boven aankomen, denken we in de verte Parijs te kunnen zien liggen. We fietsen stukken over fietspad maar fietsen ook stukken om. Het is niet gemakkelijk om zonder goede kaart via de noordkant Parijs in te fietsen, zo blijkt. We fietsen door St. Denis over drukke wegen vol auto's en bussen en moeten met een loopbrug over de snelweg. Uiteindelijk fietsen we dan toch Parijs binnen.
Als we er eenmaal zijn, genieten we van het fietsen door de stad. We gaan natuurlijk langs de Eiffeltoren en blijven nog een paar dagen om de stad te bekijken. Veel van wat we doen, doen we op de fiets. Dan nemen we de trein terug naar Nederland en verklaren we beide deze tocht tot geslaagd!