Bussen en een gelukkig foutje
De laatste weken van onze reis willen we meer zien dan op de fiets mogelijk is, en dus pakken we de bus naar Copacabana, het Titicacameer en Isla del Sol, waar we een dag wandelen. Als wij met de Fransen terugkeren naar La Paz, nemen we afscheid van Markus, die alleen verder gaat richting Peru en Ecuador voor het laatste deel van zijn Zuid-Amerika reis.
-
- The 'wrong' Death Road
We could have still turned around at this point
-
- The 'wrong' Death Road
As beautiful as the real one, but way more busier...
-
- The wrong Death Road
This is where we found out that we took the wrong way down
-
- Chulumani
The village we discovered by accident, but liked a lot!
-
- Death Road
Death Road lush green valleys
-
- Death Road
Death Road waterfall section
-
- Death Road
Death Road almost at the lowest point
-
- Coroico
The supposed to be 'chill' village
-
- Sunset from Copacabana
As seen from the viewing point
-
- Isla del Sol
Early in the morning
-
- Isla del Sol
Walking around the Island of the Sun
-
- Copacabana
Saying goodbye to Markus
Wij besluiten met z´n vieren ´s Werelds Gevaarlijkste Weg te fietsen en laten ons met een taxi naar La Cumbre (4700m.) brengen zodat we alleen maar hoeven af te dalen. Eenmaal op de ripio genieten we van de uitzichten, de veranderende vegetatie, de watervallen, het afdalen… tot we na 50 km. nog steeds het dorpje Coroico niet hoog op de heuvel hebben zien liggen… In een klein dorpje onderweg vragen we voor de zekerheid nog maar eens hoe ver het nog is naar Yolosa, het laagste punt van De Weg. Wat blijkt?!? We hebben de verkeerde afslag genomen en zitten in een totaal verkeerd dal!!!
Als we nadenken realiseren we ons dat er onderweg veel dingen waren die niet helemaal klopten:
- geen grote dalingspercentages
- spectaculair maar niet eng
- geen sporen van andere fietsers
- ontzettend veel auto´s en bussen (De Weg is autovrij)
- geen bordjes ´Links houden´
- geen kruisjes langs de kant van de weg
- …etc…etc…
Gelukkig kunnen we vervoer vinden naar een grotere plaats en zo belanden we onverwachts in Chulumani. Ook middenin de Yungas, maar veel minder toeristisch dan Coroico. We genieten een paar dagen van ons (bijna) privé-zwembad en de hangmatten en laten ons dan weer naar boven vervoeren om tenslotte tóch nog de Gevaarlijkste Weg te fietsen. We moeten uiteindelijk toegeven dat De Weg nog net íets mooier en spectaculairder is dan de weg naar Chulumani. Alleen de 7 kilometer kinderkopjes die we als toetje krijgen voor we in Coroico aankomen zijn iets minder…
Ook in Coroico staan we een dagje stil. Nu zijn we terug in La Paz en hebben we de laatste kilometers van deze reis gefietst. Morgen bussen we naar Arica (Chili) en vandaar terug naar Santiago want volgende week vertrekt ons vliegtuig al…
Geplaatst door JW & Gu op 3/07/08 om 22:10