Cochabamba

Aanvankelijk waren de Franse fietsers van plan om vanaf Sucre de bus te pakken, maar het samenfietsen bevalt zo goed dat we besluiten om nog een stukje samen te fietsen. We gaan richting Cochabamba, een erg grote stad in het midden van Bolivia. 

Sucre uitfietsen is erg bijzonder: omdat de blokkades er nog steeds zijn, heerst er een vreemde sfeer in de stad. Kinderen voetballen op straat en overal staan groepjes chauffeurs te kletsen en te eten. Als we alle blokkades hebben gepasseerd hebben we een makkelijk eerste dagje. Het gaat over een verharde weg langs een rivier grotendeels naar beneden. Er zitten nog een paar kleine pittige klimmetjes in, maar die zijn makkelijk te overwinnen. Na 70 km. zien we een fantastische kampeerplek. Omdat de zon toch al bijna ondergaat, besluiten we de tenten op te zetten. We hebben een prachtige plaats aan de rivier, waar we ons zelfs ook nog kunnen wassen. ´s Avonds verbazen we ons met z´n vieren over de sterrenhemel, maar genieten we bovenal van de warmte!

De tweede fietsdag is een stuk minder makkelijk dan de eerste. Na 10 kilometer verlaten we de dalende rivier en wisselen we die in voor een stijgende rivier. Ook verlaten we het asfalt en dus klimmen we een groot deel van de dag over de ripio. Na een lange dag komen we aan in Aiquile, waar we een lekker hotel hebben en we een echte Boliviaanse maaltijd nuttigen: rijst, aardappels, salade en voor ´normale mensen´ kip of vlees maar voor ons gebakken ei. We zien overigens opnieuw bijzondere dingen langs de weg. Zo heeft deze oude mevrouw een heel bos op haar rug.

Vanuit Aiquile verandert de weg opnieuw en hebben we een heuse Parijs-Roubaix-dag: we fietsen 75 km. over kinderkopjes… Eerst dalen en stijgen we wat, om daarna op een afdaling te komen naar een rivier. Afdalen is normaalgesproken fijn, maar nu worden we bang gemaakt door het uitzicht: we zien de weg aan de andere kant van de rivier stijl omhoog gaan… En dat allemaal over kinderkopjes. De klim is lang en blijft maar doorstijgen. Overigens zijn we erg blij dat onze fietsen dit allemaal overleefd hebben, want met 40 km/u over kinderkopjes afdalen is voor een fiets niet het allerprettigst! In het donker bereiken we dus pas het volgende dorp, Totora.

Van Totora fietsen we in 1,5 dag over asfalt naar Cochabamba, waar de laatste 50 km. tot de stad best druk zijn. De laatste nacht overnachten we in Punata. Een verschrikkelijk vies dorp waar overal afval ligt en het open riool door de stad heen stroomt. Als het dan ook nog heel hard begint te waaien lijkt het wel een dorp in een oorlogsgebied. Gelukkig zijn er wel overnachtingplaatsen. Het eerste hostel wat we bekijken is echter extreem vies, overal poep, plas en ook nog eens hakenkruizen op de muren van de slaapkamers. Als de eigenaar ons dan ook nog probeert extra te laten betalen voor een koude douche, vluchten we weg. Gelukkig is het andere hostel een stuk beter.

Het is ons niet ontgaan dat Nederland een prachtige overwinning heeft behaald op Italië, want de Wereldomroep zendt alle wedstrijden van Oranje live uit over de gehele wereld. Al fietsend kunnen wij dus luisteren naar de prestaties van ons elftal!

Geplaatst door JW & Gu op 11/06/08 om 21:41