De Andes in
Na een nachtje in de bus stappen we rond een uur of 12 ´s middags in een heel andere wereld uit. De stad Tucumán ligt nog in een vlakte, maar heel dichtbij liggen de bergen! Omdat Bolivia sinds kort schijnt te controleren op de Gele Koorts vaccinatie, halen we in Tucumán bij het ziekenhuis een prik. In plaats van de vele eurootjes die we er in Nederland aan kwijt zouden zijn geweest, betalen we nu gewoon helemaal niks
Het noordwesten van Argentinië gaat de laatste dagen gebukt onder een koudefront en daar merken wij op onze eerste fietsdag alles van. We fietsen door de Yungas Tucumanes naar San Javier en hebben het bovenaan de prachtige klim simpelweg koud! De klim leidt door tropische bossen met overal beesten en heel veel mooie planten. We slingeren de berg op en hebben steeds uitzicht over Tucumán, dat al snel diep onder ons in de vallei ligt. Gelukkig is de lucht de volgende ochtend weer helemaal onbewolkt (zoals het hier min of meer hoort in deze tijd van het jaar) en fietsen we al gauw weer in blote armen én blote benen door kleine dorpjes terug naar de vlakte.
In Lules lunchen we en worden we aangesproken door één van de veredelde klaarovers die bij de school het verkeer staan te regelen. Hij is bijzonder geïnteresseerd in onze reis maar eigenlijk nog meer in Europa en Nederland. Al gauw blijkt dat hij vroeger op school een heel jaar bij aardrijkskunde over Europa heeft geleerd. Alle landen, hoofdsteden, oppervlakten etc. We laten hem onze foto´s van Nederland zien en hij vraagt ons honderuit over de gebruiken en natuur in Europa.
Nadat we een stukje over de drukkere weg 38 hebben gefietst, slaan we weg 307 in. Die leidt naar Taffí del Valle via wederom een prachtig tropisch bos. We zien ontelbare vlinders, horen allerlei beesten en zien om ons heen alleen maar groen…tot we vlak voor Taffí del Valle opeens in een vallei komen waar bijna niets meer groeit. Ook de volgende fietsdag blijven we in de kaalheid fietsen en bereiken we een nieuw hoog(s)tepunt: 3042m. Zo hoog zijn we met de fiets nog nooit geweest! De afdaling, die begint met heel slecht asfalt maar later beter wordt, gaat eerst door een smalle kloof en vervolgens langs cactussen (of cacti ) en uitzichten op de bergen rondom én de brede vallei onder ons naar het slaperige dorpje Amaicha del Valle.
Hier viert Gudrun haar verjaardag. We hopen op taart maar helaas: behalve brood is er bij de bakker helemaal niets te krijgen… Gelukkig hebben we dulce de leche en rocklets (soort M&M´s) en dus kunnen we toch nog een soort taartje fabriceren. Met de (water)balonnen die JW al dagen verstopt houdt in zijn jaszak maakt het toch nog een echt feestje! Al ruim 3 maanden nemen we een raadselachtig pakketje mee in één van onze tassen. Vandaag mag het eindelijk geopend worden en… vinden we een mp3-speler vol luisterboeken en radioprogramma´s!!! Wow, echt super! Nadat we de geweldige persoonlijke verjaardagsboodschappen die ook op de speler staan hebben beluisterd, luisteren we ook direct een aflevering HoezoRadio, waar we enorm van genieten! Bedankt!!! Het feestje gaat verder als we het fantastische museum Pachamama in Amaicha bezoeken. De beeldhouwwerken van Cruz, die de oude valleiculturen als inspiratie gebruikt, in combinatie met de cactussen en geweldige uitzichten maken dit museum spectaculair mooi. We krijgen ook een rondleiding met heel veel informatie over de vallei vroeger en nu, van nomandenstammen tot mijnbouw.
Geplaatst door JW & Gu op 19/04/08 om 17:36