Naar Chillán
Hoewel onze reisgids aangeeft dat er in Constitución niet zo heel veel te beleven valt en wordt gedomineerd door een enorme ´cellulosefabriek´, hebben wij het er prima naar ons zin. We verblijven in een rustige residencial vlakbij het plaza de armas en kijken rustig een dagje rond.
Het strand ligt er lekker bij alleen stormt het er behoorlijk, waardoor we al vrezen voor wat komen gaat…
Gelukkig blijkt dat ´s ochtends vroeg de zuidenwind nog niet waait en na dagje stilstaan stappen we weer op de fiets. We klimmen de stad uit en komen dan tussen de pijnboombossen te fietsen, een eindje van de kust af. Later keert de weg weer naar de zee en wordt het landschap opener. De wind trekt dan ook weer flink aan, en hoewel het qua wegen niet echt moeilijk fietsen is (licht glooiend), wordt het door de tegenwind toch een pittig dagje.
Het laatste stuk kust dat we fietsen is erg rustig. Even na Curanipe houdt het asfalt op en maakt plaats voor redelijke ripio. We fietsen door de bossen omhoog en dalen telkens weer af naar zeeniveau als we in de buurt van een gehuchtje komen. De dorpjes op onze kaart komen niet helemaal overeen met de werkelijkheid, en het aantal kilometers ook niet, maar de route is erg mooi! De mensen in de gehuchtjes kijken ons vreemd aan maar groeten ons ook vaak met uitbundig gezwaai. Af en toe horen we zelfs ´hello mister!´.
Aan het eind van de onverharde weg, in Cobquecura, vinden we een camping. Het ziet er allemaal heel leuk en rustig uit en al gauw kunnen we ons Spaans oefenen met twee heel nieuwsgierige Chileense kinderen. Alles verandert echter als de zon onder is: overal worden vuurtjes gemaakt, wordt gebarbecued en… de muziek uit de autoradio´s gaat aan. Hard aan. Erg hard aan. En erg lang vooral. Om 05:00 liggen we nog wakker omdat er overaal gepraat en muziek is.
Na een korte nacht fietsen we in één dag de 105 kilometer naar Chillán. We hebben ons laten vertellen dat de eerste 35 kilometer nog heuvelachtig zijn maar dat het daarna afvlakt. Het is zelfs nog minder: de eerste 20 kilometer klimmen we vrij regelmatig tot hoog boven de zee, daarna dalen we af tot in Quirihue.
De tweede 70 kilometer zijn inderdaad behoorlijk veel vlakker en daarmee ook saaier, maar vliegen wel voorbij. JW fietst voorop en geeft er een flinke slinger aan; het gemiddeld loopt op van 10.0 km/u voor de eerste 20 kilometer tot bijna 17km/u aan het eind van de middag.
Geplaatst door JW & Gu op 14/01/08 om 12:21