Over de Pampas

Voor we vertrekken uit El Calafate wachten we tot de wind wat aantrekt, zodat we ´makkelijk´ richting Puerto Natales kunnen komen. Als de wind eenmaal begint te waaien, zo rond een uur of 11:00, vliegen we dan ook richting het oosten met een snelheid van zo´n 30 km/u.

De pret is echter niet van al te lange duur: als we enigszins tegen de wind indraaien is het ploeteren geblazen en gaan we kop over kop verder. Na 96 km. draaien we een stuk onverharde Ruta 40 op. Nog verder tegen de wind in. De weg is vlak en behalve keien en wat heeeeele lage stuikjes staat hier niets. We hebben dus geen beschutting tegen de wind en de wind suist om onze oren en tegen onze lichamen en fietsen. We krijgen er zelfs oorpijn van!

Na 20 km. komen we langs een politiepost. Omdat we redelijk uitgeput zijn, vragen we de politieman of we misschien een slaapplaatsje kunnen krijgen voor een nacht. De man wijst ons een plekje aan, maar ook daar giert de wind. Dan krijgt hij een ander idee: we mogen de tent ook wel in zijn garage opzetten! Dankbaar nemen we dit tweede aanbod aan en we mogen zelfs zijn keuken gebruiken! Ieder uur dat het later wordt, worden we blijer met onze slaapplaats, want de wind blijkt nog harder en harder te kunnen. Pas tegen de tijd dat onze wekker afgaat wordt het (even) rustiger.

De volgende ochtend fietsen we over de pampas verder richting een hotel wat ons aangeraden is door de politieman. Het is maar 60 km. fietsen, maar dat is ook wel relaxed, omdat het opnieuw stevig waait. Als we tegen de middag bij het hotel aankomen, blijkt het gesloten. We proberen nog alle deuren maar helaas zit alles potdicht. Ook zien we geen plek om de tent goed op te kunnen zetten en zo zitten we dus weer op de fiets.

Na 50 km. ploeteren komen we bij de grens aan. We merken dat we niet zo heel veel eten meer hebben en dat we eigenlijk best zin hebben in brood. Gelukkig fietsen we langs een grote estancia. Voor we onze vraag of we misschien wat brood zouden kunnen kopen goed en wel hebben gesteld worden we al mee naar de keuken genomen en zitten we aan een grote tafel met voor ons een grote schaal versgebakken brood, dulce de leche, thee, koffie, etc. Heerlijk! Als we daarna vragen of er in het volgende dorpje een hotel is, is er geen sprake van dat we daarheen mogen. Veel te duur. We kunnen veel beter een nachtje op de estancia blijven en krijgen een kamer met eigen toilet !!!! Zie hier Flavio de broodbakker (chefkok) van de estancia.

De volgende de dag fietsen we rustig verder naar Puerto Natales.

Geplaatst door JW & Gu op 22/03/08 om 18:08