Rondom de Sierra Nevada

Aankomst Spanje
Een week voor vertrek hadden we nog geen idee dat we een paar dagen later in het vliegtuig opweg naar Málaga, zuid Spanje zouden zitten. Maar we vonden erg goedkope tickets en hadden grote fietskriebels. En dus…
Tussen kerst en oud & nieuw worden we met de auto naar het vliegveldje van Charleroi gebracht. Daar aangekomen worden de fietsen netjes opgehaald door een medewerker van de luchthaven. Nu maar hopen dat ze ook weer heel aan zullen komen op het vliegveld van Málaga…
De aankomst in Spanje is iets minder relaxed dan gehoopt: onze fietsen komen op de lopende band waarop ook de bagage ligt binnen. Een fiets valt er met een hard klap vanaf, de ander blijft min of meer hangen in het systeem. Gelukkig doen beide fietsen het nog en als ze eenmaal in elkaar zitten, gaan we richting trein.
Hoewel weten weten dat de fiets niet mee mag in de trein tussen het vliegveld en het centrum van Málaga, proberen we het toch. De eeste poging mislukt: we staan precies daar te wachten, waar de conducteur ook staat. Hij laat ons er dus niet in. Na een halfuur komt de tweede trein en proberen we het – na een tip van een passagier – helemaal voorin de trein. Daar schijnen de conducteurs nooit te komen… En inderdaad, we kunnen de fietsen zo naar binnen heisen! Het station in het centrum uitkomen is wat minder onopvallend te doen: daar staan controleurs bij de uitgangspoortjes! We kijken onwetend en gelukkig mogen we na een beetje gemopper en een knipoog gewoon doorlopen.
Op naar de bus richting Granáda. Het kost wat moeite om de fietsen in de bagageruimte te krijgen, maar als ze eenmaal liggen kunnen we relaxed zitten en hoeven we pas weer iets te doen als we bijna in Granáda zijn. Omdat het al laat is als we aankomen, zoeken we een pensionnetje uit voor de eerste nacht.

De heuvels in
Als we de volgende ochtend op pad gaan is het nog fris, maar onder de strakblauwe hemel en zonder ook maar een zuchtje wind merk je daar erg weinig van! We voelen ons direct op vakantie: we zijn de stad nog niet uit of we zien al overal sinaasappel-, citroen- en olijfbomen!
De weg is eerst nog vlak en redelijk druk maar wordt al gauw heuvelachtiger en rustiger. We fietsen van dorpje naar dorpje en ontwijken zo de snelweg naar het zuiden. Langzaaam krijgen we wat zicht op de bergen om ons heen; we denken zelfs al wat sneeuw te zien liggen! Na een klein stukje wat drukkere weg slaan we af richting Las Alpujarras en kan het klimwerk echt beginnen.

Las Alpujarras
De Alpujarras liggen aan de zuidkant van de Sierra Nevada. De dorpjes die er liggen zijn opgebouwd uit witte huizen met platte daken en kenmerkende schoorstenen. Er zijn veel smalle, steile straatjes. We slingeren door het landschap heen en slaan bij Órgiva linksaf in de richting van het hoogste, bewoonde dorp van Spanje. Onderweg zien we opnieuw veel cactussen en ook een granaatappelboom.
Ondertussen mogen we stevig doortrappen want de weg gaat behoorlijk omhoog. Steeds hebben we mooi uitzicht op de heuvels om ons heen en vlak voor Trevélez zien we aan de andere kant van het dal de weg die we zullen fietsen al liggen. We slingeren daar tussen notenbomen over een waanzinnig mooi stukje weg. Dan wordt het steeds droger en is er weinig begroeiing meer.
De weg daalt en stijgt afwisselend en langzaamaan begint de zon lager aan de hemel te komen en wordt het tijd om een slaapplaats te gaan zoeken. Uiteindelijk komen we terecht op een plateau met superuitzicht op twee witte dorpjes.

Sneeuw en kou
Op oudjaarsdag gaan we proberen de 2000 meter hoge Puerto de la Ragua te beklimmen. Volgens onze landkaart is ‘ie gesloten van november tot februari maar de plaatselijke bevolking weet zeker dat de pas open is. Voor we aan de pas kunnen beginnen moeten we al een flink eind klimmen door een prachtig, sereen landschap. In Laroles aan de voet van de klim genieten we vervolgens nog even van het zonnetje en de daarbij behorende heerlijke temperatuur. We kunnen ons moeilijk voorstellen dat het de laatste dag van het jaar – en dus hartje winter – is; het lijkt wel voorjaar!
De 16 kilometer lange klim is eigenlijk bijna continu redelijk pittig. Doordat er geen haarspeldbochten zijn, stijgen we steeds lange, vrij rechte stukken. Het laatste stuk van de klim voert tussen dennenbomen, een prachtig stuk! Op de top van de pas zijn veel mensen aan het sleeën. Er ligt daar ook best wat sneeuw en dus trekken we snel al onze warme kleren die tijdens de klim uit zijn gegaan, weer aan. De afdaling ligt aan de schaduwkant van de berg en dat merken we: meer sneeuw maar vooral ook meer kou! Onze vingers vriezen bijna van onze handen en ook de tenen houden het niet warm. Eenmaal beneden zakken we van de dennenbossen zo de halfwoestijn in.
Het is dor en droog en over een onverhard pad fietsen we naast de snelweg in noord-westelijke richting verder. In en rond Guadix zijn veel grotwoningen. Bij één van die woningen brengen we in de tent onze oud & nieuw door. Veel maken we er niet van mee, want we liggen al vroeg onder de wol. Het is een koude nacht en als we op nieuwjaarsdag wakker worden ligt er een flinke laag ijs op de tent…

Door de halfwoestijn terug naar Granáda
Na de frisse nacht zijn we blij als we ‘s ochtends in Guadix een benzinepomp vinden voor hete choco. Daar zijn we wel even aan toe! Als we wat opgewarmd zijn gaan we richting La Peza. De tocht daarheen voert door de halfwoestijn met rode rotsen, weinig begroeiing en een paar grotwoningen. Hoewel het hier weinig regent, ligt er toch wat sneeuw op de weg. We moeten in een afdaling zelfs even afstappen om niet onderuit te gaan!
Tot het dorp gaat de weg steeds op een neer, daarna gaat het vals plat omhoog in de richting van Quéntar. Dat stuk is een stuk groener dan het eerste deel van de tocht. We fietsen door smalle kloven en tussen steeds meer dennenbomen door tot de pashoogte van 1297 meter. Vanaf daar dalen we hortend en stotend af. Eerst langs een groot stuwmeer en dan steiler tot Quéntar. Hoewel de tot dan toe erg rustige weg dichtbij Granáda wel wat drukker wordt, fietsen we toch heerlijk relaxed de stad in!

Geplaatst door JW & Gu op 23/01/07 om 22:45

Blog entry