Terug omhoog naar La Paz

Om vanuit Cochabamba naar La Paz te komen, moeten we de Altiplano weer opklimmen. Van 2500m. naar bijna 4500m. is een hele klim, maar het is vooral de kou waar we tegenop zien… Dat we met de Fransen verder zouden gaan, stond al vast, maar op het laatste moment voegt Markus (één van de twee Amerikanen) zich ook nog bij ons peloton. Zo fietsen we dus met z´n vijven Cochabamba uit over een fietspad langs een hele lange, drukke, rechte weg.

Gelukkig wordt de weg snel rustiger als´ie omhoog begint te gaan. We klimmen gestaag en al slingerend de hoogte weer in. Op 3400m. stoppen we en slaan we ons ´kamp´ op. De volgende dag bestaat vooral uit nog meer klimmen. We komen hoger en hoger en de wind trekt aan. Onderweg zien we veel minidorpjes waar mensen proberen voedsel te verkopen aan vrachtwagenchauffeurs etc. Ook zien we werkmannen, aan wie we onze laatste cocabladeren geven in ruil voor wat informatie over de weg (stijgen, dalen, …). Helaas klopt er van de informatie helemaal niets, maar gelukkig zijn ze wel blij met de cocabladeren . Tegen het eind van de middag bereiken we het dorpje Confital, waar we worden begroet door Ramiro en Marco, die ons vanuit hun kantoor toezwaaien. Als we een praatje met ze gaan maken en vragen of er een slaapplaats is in het dorp, worden we uitgenodigd om in het kantoor van hun lokale hulporganisatie te slapen. We nemen het aanbod natuurlijk aan en mogen zelfs gebruik maken van de keuken! Dat is dan ook de plek waar we ´s avonds een heerlijk potje Uno spelen, samen met Ramiro.

Zo makkelijk als de ontvangst in Confital was, zo stroef verloopt het de volgende dag. We klimmen nog verder omhoog tot op de pashoogte van 4497m. en beginnen na wat kilometers redelijk vlak aan een hele lange afdaling. Om snelheid te houden (vanwege de wind) maken we een treintje en zo zoeven we met z´n vijven omlaag. In het dorp waar we willen logeren zien we redelijk wat alojamientos, maar sommige zijn gesloten, andere vertellen ons per telefoon dat ze er binnen één uur zullen zijn (niet dus), en weer andere zijn te smerig voor woorden. Uiteindelijk kunnen we de tentjes opzetten in een huisje bij een hotel. Als we de volgende ochtend in een restaurant willen ontbijten, blijkt men wat problemen te hebben met tellen. We willen graag 3 thee en 2 koffie, maar krijgen eerst 3 koffie en verder niets, en vervolgens ongeveer 5 thee en 5 koffie… Om duidelijk te maken wat we nou precies willen, schrijven we het maar op het raam…

De laatste twee fietsdagen tot La Paz zijn relatief vlak. We moeten nog wel wat klimmen, maar veel minder lang en veel minder hoog dan de afgelopen dagen. Hoewel het landschap niet zo heel veel verandert en vrij vlak is, vinden we het toch best mooi. We lunchen en pauzeren nu wel in dorpjes langs de weg, omdat er niet echt beschutting is in het open landschap. Omdat we willen proberen La Paz in twee dagen te halen, fietsen we de eerste dag behoorlijk door. Als ´s middags de wind komt opzetten wordt het fietsen wat pittiger en als we dan langs de kant van de weg een bord ´Hotel Balneario Viscachani´ (hotel en zwembad Viscachani) zien, besluiten we het voor gezien te houden en dalen af naar het hotel.

Eerst wil de man ons geen slaapplaats geven, omdat hij denkt dat het te duur voor ons is. Als we doorvragen krijgen we een huisje voor vijf personen met eigen thermaal bad!!! We genieten van het redelijk warme water en hebben erg veel plezier . De volgende ochtend vertrekken we in de vroegte richting La Paz. De eerste 60km. zijn nog redelijk rustig, maar dan komen we in de drukke stad El Alto, de hogergelegen en armere broer van La Paz. We fietsen met z´n vijven door de kilometerslange stad en verbazen ons over de lekkere chaos van auto´s, bussen en mensen. Gelukkig weten de meeste mensen hier wel de weg, zodat we zonder problemen de oude toegangsweg tot La Paz kunnen vinden. Omdat bijna al het verkeer nu de nieuwe tolweg naar La Paz neemt, is de oude weg lekker rustig. We dalen slingerend de stad in en vinden een prima hotel met veel cafeetjes en restaurantjes in de buurt.

Geplaatst door JW & Gu op 16/06/08 om 21:53